ღ♥¸.·*´¯`~ LuNa`M๐OnFanG ~ Th€ M๐OnRaiDe|2 ~´¯`*·.¸♥ღ

เจ้าหญิงก้อนหินกับเจ้าชายน้ำหยด....

 

หลังจากผิดหวังในความรัก เจ้าหญิงก็เสียใจ
นั่งนิ่งไม่เคลื่อนไหว จนร่างกายค่อยๆ กลายเป็นหิน

ชายใดสามารถทนกอดก้อนหินได้ด้วยความรักจริง
ก้อนหินจะกลับมาเป็นเจ้าหญิงงดงามดั่งเดิม
เจ้าชายน้ำหยดอ่านแผ่นป้ายหน้าก้อนหินรูปทรงประหลาดอย่างสนใจ

"ต้องกอดนานเท่าไหร่" เจ้าชายถามคนเฝ้าก้อนหิน
"ไม่รู้... เพราะยังไม่มีใครทนกอดได้สำเร็จสักคน"
คนเฝ้าก้อนหินตอบโดยไม่เงยหน้า

"เราจะกอดเจ้าหญิงเอง" แล้วเจ้าชายก็ค่อยๆ
นั่งลงบรรจงกอดก้อนหินอย่างทะนุถนอม

หนึ่งปีผ่านไป เจ้าชายน้ำหยดยังกอดก้อนหินอยู่
"นี่ท่านยังกอด ก้อนหินอยู่อีกหรือ"
คนเฝ้าก้อนหินรู้สึกทึ่งกับความอดทนของเจ้าชาย
"ท่านทำได้อย่างไร"
"เพราะข้าอยู่กับปัจจุบัน" เจ้าชายเห็นคนเฝ้าก้อนหินงง
เจ้าชายจึงอธิบายต่อ "ถ้าท่านกอดก้อนหิน หนึ่งวัน ท่านทำได้หรือไม่"

"สบายมาก" คนเฝ้าก้อนหินตอบโดยไม่ต้องคิด
"แล้วถ้ากอด สองวัน ล่ะ"
"อาจเริ่มเบื่อนิดๆ"
"แล้วถ้า สามวัน สี่วัน หรือสิบวันล่ะ"
"ไม่เอา ข้าไม่มีความอดทนขนาดนั้นหรอก"
"นั่นเพราะท่านไม่อยู่กับปัจจุบัน...
ท่านคิดไปก่อนล่วงหน้าว่าไม่ไหว"
"ไม่เข้าใจ"

"ในเมื่อท่านบอกว่ากอดก้อนหินหนึ่งวันได้สบายมาก
พรุ่งนี้หรือวันต่อไป มันจะต่างกันตรงไหน มันก็เป็นแค่ หนึ่งวัน ที่ผ่านไปเช่นเดียวกัน"
เจ้าชายลูบก้อนหินราวกับมีชีวิต

 

"ในสายตาท่าน อาจจะเห็นว่าข้ากอดก้อนหินนี้มาเป็นเวลาหนึ่งปี
แต่ในความรู้สึกข้า ข้าเพิ่งกอดเจ้าหญิงผ่าน 'หนึ่งวัน' มาแค่ 365 ครั้งเท่านั้นเอง"

 

 

... น่านสิ ก็แค่วันเดียวเอง...

 

~ AuDiTioN MeetinG at OiShi ~

หลังจากที่อดตาหลับ ขับตานอนมาหลายวัน
6/7/49 น้องนู๋คนใหม่ก็ลืมตามาให้เล่นกันแว้ว
เกม Audition จ้า เปิดตัวไปอย่างสวยงาม รึป่าว
ที่ โรงแรม ปาร์ค นายเลิศ กะไม่เหนื่อยเท่าไหร่แต่เหนื่อยใจมากกว่า
แล้วก็กลับมาที่ Office 16.00 ได้เวลา เวงกำ ทามมาย User เข้าไม่ได้
กว่าจะเข้าได้ปาเข้าไปเที่ยงคืน แก้นั่น แก้นี่ เอาใจช่วยน้า
นู๋น้ำก็ไม่ได้ทำไรเท่าไหร่ ออกแนวประสานงานมากกว่า
วุ่นวายสุดๆ จิงๆ จากลับแว้ว คุงไมเคิล เดินมาบอกกุลว่า
กลับได้ไง ยังไม่เสดเยย .... โอเค อยู่เปงเพื่อนกุลละกันวะ
ตี 3 กว่า ได้เวลากลับ เหอๆ แต่แกคงเหงหลายวัน เยยพาไปหม่ำ Oishi